DomowaSzukajDomowa

                              

Ustaw stronę redakcji Opiekuna jako domową. Dodaj stronę  redakcji Opiekuna do "Ulubionych". Prześlij adres tej strony znajomym. Napisz do nas. Wydrukuj.
 Opiekun edycja internetowa

 Dziś

Spis

Piszą u nas
Pod naszym patronatem
Rekolekcje z Opiekunem
Diecezja w Internecie

 

Diecezja kaliska w kalejdoskopie

(opracowała Arleta Wencwel)

Czy wiesz, że ...

... u zbiegu ulic Harcerskiej i Śródmiejskiej, na tzw. Rogatce,

znajduje się zespół kościelno-klasztorny pw. św. Rodziny,

należący do zgromadzenia sióstr nazaretanek.

Wcześniej należał do zakonu ojców reformatorów,
skasowanego po powstaniu styczniowym w 1864r.


  W 1631 roku Marcin Wierusz-Kowalski sprowadził do Kalisza reformatorów. Barokowa świątynia stanęła w latach 1665-1673. Zdobiące fasadę rzeźby św. Antoniego z Padwy i Piotra z Alkantary pochodzą z 1759 r.
   Prezbiterium ma sklepienie kolebkowo-krzyżowe, nawa - kolebkowe z lunetami, a wnętrze kościoła jednolity rokokowy wystrój. W ołtarzu głównym znajduje się obraz św. Rodziny (I poł. XVII w., pięć ołtarzy bocznych, ambona, konfesjonały i ławki pochodzą z warsztatu snycerza Józefa Eglauera. W jednym z bocznych ołtarzy znajduje się kopia obrazu przedstawiającego Adorację Matki Boskiej z Dzieciątkiem przez św. Paschalisa de Baylon, patrona Kalisza, na tle panoramy miasta. Autorem oryginału z 1715 roku był utalentowany reformata Bonifacy Jatkowski. Kopię obrazu przypisuje się równie wybitnemu malarzowi Józefowi Balukiewiczowi. Umieszczona w tle obrazu panorama Kalisza, to najstarsza z uwiecznionych panoram nadprośniańskiego grodu.
   Klasztor poreformacki jest barokowy, założony wokół prostokątnego wirydarza. Po powstaniu styczniowym (1864) nastąpiła kasata zakonu ojców reformatorów.
Podczas pogromu Kalisza w 1914 roku kościół podzielił los miasta - został zniszczony. Zespół klasztorny, odbudowany w latach 1919-1921, objęły siostry nazaretanki.
  Na cmentarzu przykościelnym, z fundacji Jana Kierzyńskiego - starosty stawiszyńskiego i Marcjana Węgierskiego - miecznika wschowskiego, wzniesiona została w latach 1717-1736 murowana kapliczka św. Jana Nepomucena.
 

Opiekun nr 26(251)

Czy wiesz, że ...

... ... w kościele św. Ducha w Wieruszowie znajduje się słynący łaskami obraz Pana Jezusa Pięciorańskiego, nazywany także obrazem Miłosierdzia Bożego.
 

 Malowniczo położony kościół Świętego Ducha, nad Prosną u bram miasta Wieruszowa powstał w 1676 r. Jest to świątynia paulińska, którą ufundował podobnie jak klasztor – Bernard Wierusz.
   Jednonawowa, murowana świątynia ma trójosiową fasadę ze szczytem między dwiema wieżami. Fasada rozczłonkowana jest pilastrami. Przy nawie wybudowane są dwie kaplice, które tworzą rodzaj transeptu.
   Wewnątrz kościoła, na szczególną uwagę zasługuje zespół dziewięciu rzeźbionych w drewnie, pomalowanych na czarno ołtarzy z drugiej połowy XVII w.i barokowe stalle z 1682 roku z malowidłami na zapieckach. Na chórze zaś znajduje się portret fundatora, Bernarda Wierusza – pierwszego właściciela Wieruszowa.
   Do dziś pomimo wielu wojen i pożarów, których przez stulecia doświadczyło miasto i jego kościoły zachował się łaskami słynący obraz Miłosierdzia Bożego, zwany też obrazem Pana Jezusa Pięciorańskiego. Ikona ta początkowo zdobiła wielki ołtarz, a następnie na życzenie dziedzica Andrzeja Wierzbięty Wieruszowskiego przeniesiona została do ołtarza mniejszego.
    W kościele wisi także namalowana na desce wierna kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej .
   W 1673 r. zmarł tu ojciec Augustyn Kordecki, bohaterski obrońca Jasnej Góry podczas potopu szwedzkiego, a w 1973 r. podczas obchodów 300-tnej rocznicy jego śmierci, kościół zaszczycił swoją obecnością kardynał Karol Wojtyła – przyszły papież Jan Paweł II oraz kardynał Stefan Wyszyński.
 

Opiekun nr 24(249)

Czy wiesz, że ...

... błogosławiona siostra Maria Gwidona - Helena Cierpka, męczenniczka, ze Zgromadzenia Sióstr Nazaretanek, pochodzi z terenu naszej diecezji
z miejscowości Granowiec (dekanat odolanowski).
 

 Siostra Maria Gwidona od Miłosierdzia Bożego zginęla śmiercią męczeńską 1 sierpnia 1943 roku. Została rozstrzelana przez Niemców wraz z 11współsiostrami. Beatyfikowana została 5 marca 2000 roku w Rzymie przez Ojca Świętego Jana Pawła II .
   Siostra Gwidona (Helena Cierpka) urodziła się 11 kwietnia 1900 r. w Granowcu, w powiecie odolanowskim. Do Zgromadzenia Sióstr Nazaretanek została przyjęta 17 lutego 1927 r. Formację nowicjacką otrzymała w Grodnie, gdzie złożyła pierwsze śluby, a potem śluby wieczyste. Do Nowogródka przybyła w 1936 r., gdzie pracowała w gospodarstwie.
   Do Nowogródka pierwsze siostry nazaretanki przybyły we wrześniu 1929 r. na zaproszenie bpa Zygmunta Łozińskiego W Nowogródku podjęły się nauczania i religijnego wychowania dzieci i młodzieży. Wkrótce założyły internat, a od września 1930 r. uruchomiły szkołę powszechną. Po wybuchu wojny Nowogródek zajęli Sowieci. Siostry zostały wyrzucone z klasztoru i żyły w rozproszeniu, nie zaniechały jednak niesienia pomocy bliźnim. Po wkroczeniu Niemców siostry powróciły do swojej siedziby. 31 lipca wieczorem siostry otrzymały wezwanie na komisariat. Po wieczornym nabożeństwie 11 sióstr stawiło się na wezwanie. Dwunasta siostra - Małgorzata Banaś (której proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 2003 r.) nie wróciła jeszcze z pracy w szpitalu. Jeszcze tego samego wieczoru Niemcy wywieźli siostry za miasto, szukając miejsca na egzekucję. Nie znaleźli, więc wrócili na komisariat i zamknęli siostry w piwnicach. Następnego dnia, w niedzielę 1 sierpnia 1943 roku około 5.00 rano ponownie wywieźli siostry około 5 km. od miasta. Tam w lesie rozstrzelali 11 sióstr nazaretanek.

Opiekun nr 23(248)

Czy wiesz, że ...

... w prezbiterium kościoła w Ociążu znajduje się obraz

ks. Władysława Mączkowskiego, więźnia obozu koncentracyjnego

w Dachau beatyfikowanego wraz z 107 męczennikami

z okresu II wojny światowej.
 

 Bł. ks. Władysław Mączkowski urodził się w 1911 roku w Ociążu. Jego ojciec Szczepan Mączkowski był kamerdynerem na tutejszym dworze. Po śmierci został pochowany na miejscowym cmentarzu. Bł. ks. Władysław ukończył szkołę podstawową w Ociążu, a następnie gimnazjum w Ostrowie Wlkp. Po ukończeniu seminarium został kapłanem archidiecezji gnieźnieńskiej, administratorem parafii Łubowo.  Cechował go wielki zapał duszpasterski i wzorowe życie kapłańskie. Po uwięzieniu 26 sierpnia 1940 roku został przewieziony do Dachau, gdzie zmarł 20 sierpnia 1942 roku z głodu i wskutek znęcania się nad nim przez strażników. Był uważany przez współwięźniów za przykład cichego i ofiarnego zapomnienia o sobie, który wniósł w miejscu obozowego upodlenia i poniżenia człowieka jasność wiary i dobroć. Podnosił na duchu załamanych, kierując ich myśl ku miłosierdziu Bogu. W tych warunkach wielokrotnie, ku zdumieniu współwięźniów, okazywała się jego heroiczna miłość bliźniego, gdy sam umierając z wycieńczenia, niósł pomoc cierpiącym albo dzielił się z nimi swoją głodową porcją chleba. Mówił do więźniów o śmierci, jako o radosnym spotkaniu z Chrystusem. Obraz został umieszczony w kościele po beatyfikacji ks. Mączkowskiego wraz z 107 męczennikami z okresu II wojny światowej przez Ojca św. Jana Pawła II w czasie jego pielgrzymki do Polski.
Oprac. Arleta Wencwel

Opiekun nr 22(247)

Czy wiesz, że ...

...w miejscowości Rychnów (dekant stawiszyński) znajduje się

piękny modrzewiowy kościół, pw. Wszystkich Świętych, w którym znajduje się obraz Matki Bożej Pocieszenia w drewnianej sukience.

 

 Kościół parafialny pw. Wszystkich Świętych, który istniał już przed rokiem 1433 wzniesiono z fundacji rodziny Rychnowskich. W 1755 roku świątynia została zniszczona przez gwałtowną burzę, a z pozostałego materiału wybudowano małą kaplicę z dwoma ołtarzami. Dopiero w 1782 roku państwo Skowrońscy, nowi właściciele Rychnowa, wybudowali modrzewiowy kościół, który przetrwał do czasów obecnych. Świątynia, restaurowana w latach 1875-1876, jest oszalowana, jednonawowa, o konstrukcji zrębowej. Wewnątrz znajdują się trzy późnobarokowe ołtarze i ambona pochodzące z końca XVIII wieku. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej Pocieszenia, słynący łaskami, w sukience drewnianej, zdobiony motywem roślinnej ukwieconej wici, srebrzony i złocony. Samo malowidło datowane na drugą pół. XVII wieku przedstawia Madonnę w typie tzw. Śnieżnej. Kościół kryty jest gontami, a wieża blachą. Przy kościele stoi drewniana dzwonnica z końca XVIII wieku.

Opiekun nr 21(246)

Czy wiesz, że ...

... na dziedzińcu kościoła ojców jezuitów w Kaliszu zwanym często Ogrójcem znajduje się pomnik ku czci ofiar zbrodni katyńskiej.

   Na dziedzińcu znajdują się trzy pomniki: najstarszy zwany kolumną napoleońską upamiętnia miejsce pochówku kilkuset żołnierzy Wielkiej Armii, którzy zmarli z ran odniesionych w kampanii 1812-1813 r., następnie obelisk ku czci żołnierzy Armii Krajowej - kaliszan oraz pomnik ku czci ofiar zbrodni katyńskiej.
   Pomnik upamiętniający męczeństwo wielu kaliszan i mieszkańców okolic zamordowanych przez stalinowskich zbrodniarzy w obozach w Katyniu, Starobielsku i Ostaszkowie wzniesiono w 1991 r. Myśl postawienia pomnika zrodziła się podczas spotkań rodzin ofiar Katynia. Stowarzyszenie Rodzina katyńska w Kaliszu powstało w 1990 roku. Ówczesny wiceprezes stowarzyszenia Leszek Zych postawił sobie za cel życia zbudowanie pomnika ku czci zamordowanym. Autorem projektu monumentu jest kaliski rzeźbiarz W. A. Oźmina. Natomiast trud pracy spoczął w rękach Włodzimierza Ćwira i Leszka Zycha. Jest on wykonany ze stali i betonu. Kamień węgielny pod pomnik został położony w 1991 roku, natomiast sam pomnik stanął w 1993 roku. Najpierw pojawił się sam krzyż, a z czasem wmontowano postacie żołnierzy radzieckich i tych zamordowanych.
   W każdą rocznicę zbrodni katyńskiej w kwietniu pod pomnikiem gromadzą się bliscy ofiar, by pomodlić się za zmarłych, złożyć hołd i kwiaty. Obok monumentu umieszczone są tablice z nazwiskami osób zmarłych podczas zesłań na Syberię. W najbliższym czasie na murach otaczających Ogrójec zawieszone zostaną jeszcze dwie tablice, na których rodziny będą mogły zamieścić nazwiska osób poległych na wschodzie. Obecnie prezesem Stowarzyszenia jest żona zmarłego Leszka Zycha, Gabriela Zych.
 

Opiekun nr 20(245)

Czy wiesz, że ...

...w Strzałkowie (dekanat koźminkowski)

w kościele NMP Niepokalanie Poczętej znajduje się słynący

łaskami obraz Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej.

  Obraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej, malowany na drzewie, przedstawia u góry Najświętszą Maryję Pannę wśród Aniołów, u dołu zaś 12 Apostołów, stojących nad otwartym grobem. Suknia kuta ze srebrnej blachy i srebra, oraz wyzłacana korona zdobią obraz.
  Od wieków obraz uważany jest za cudowny przez okoliczną ludność, która przechowuje we wdzięcznej pamięci doznane tu łaski. W dawnych czasach świadczyło o tym mnóstwo tablic wotywnych. Obecnie w świątyni znajduje się 47 wotywnych tablic; najstarsza pochodzi z roku 1747. Niektóre wota kształtem lub rysunkiem przypominają łaski tu doznane: 8 jest z wyobrażeniem oczu; 9 srebrnych nóg ; jedna z napisem T.B, przedstawia dwie tonące osoby; cztery przedstawiają twarze, dwie dzieci w pieluszkach; inne wyobrażają serca, bydło rogate, itp.
   Istnieje wiele legend związanych z cudownym obrazem w kosciele w Strzałkowie. Jedna z nich opowiada o pewnej ociemniałej pani, która przejeżdżała przez Strzałków, gdy w pobliżu kościoła konie stanęły i z miejsca nie chciały ruszyć. Wówczas pobożna pani kazała się zaprowadzić do kościoła i ofiarując się opiece Matki Najświętszej, odzyskała wzrok.
   Inna opowiada o młodej wiejskiej kobiecie, która także w Strzałkowie uprosiła wzrok, ofiarowawszy swe korale na ozdobę obrazu. Gdy jednak swej ofiary żałować poczęła, kościelny znalazł korale leżące na ołtarzu, a sądząc, że przypadkiem spadły z obrazu, powiesił je ponownie. Następnego dnia jednak korale znów leżały na ołtarzu. Gdy się to parę razy powtórzyło, powiedział o tym księdzu, który wezwawszy ową kobietę i dowiedziawszy się od niej, iż żal jej zrobionej ofiary, oddał jej korale, ale razem z koralami wróciła jej i ślepota.

Opiekun nr 19(244)

Czy wiesz, że ...

... w kościele pw. Wniebowzięcia NMP we wsi Żegocin leżącej

w gminie Czermin, powiat pleszewski znajdują się ołtarze nabyte

w 1780 roku z kościoła jezuickiego w Kaliszu.

    Pierwsza informacja o parafii Żegocin pochodzi z 1415 roku. Pierwszy kościół parafialny spłonął w 1697 roku. Na jego miejscu wybudowano nowy kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, który w 1750 roku został odrestaurowany. Wnętrze kościoła utrzymane jest w stylu barokowym oraz rokokowym. Kościół posiada pięć osiemnastowiecznych ołtarzy. Trzy z nich - w tym ołtarz główny - zostały nabyte około 1780 roku z kościoła jezuickiego w Kaliszu.
   Na szczególną uwagę zasługuje ożywiony kult Matki Boskiej Żegocińskiej. Obraz Matki Boskiej Śnieżnej, umieszczony w głównym ołtarzu, pochodzi z pierwszej połowy XVII wieku, został koronowany we wrześniu 1965 roku przez kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski. Na uwagę zasługują też 4 ołtarze boczne, ambona, chrzcielnica, 2 konfesjonały i 2 ławki z dekoracją rokokową.
   Drewniany jednonawowy kościół pokryty jest gontem i zbudowany w konstrukcji zrębowej. Prezbiterium jest nieco węższe i niższe, zamknięte wielobocznie. Nad wejściem do kościoła znajduje się czworoboczna wieża o barokowym hełmie od strony zachodniej. Przy kościele znajduje się kilka ciekawych grobowców.
 

Opiekun nr 18(243)

Czy wiesz, że ...

... kościół Narodzenia NMP w Kotłowie (dekanat mikstacki) określany jest jako „Mała Częstochowa”.

     Romański kościół Narodzenia NMP w Kotłowie jest jednym z najcenniejszych zabytków tego regionu. Z racji otaczających go murów określany jest przez miejscową ludność jako „Mała Częstochowa”. Mury kościoła mają ok. 1,4 m grubości, a wykonane są z ciosanego granitu. Świątynia pochodzi najprawdopodobniej z połowy XII wieku. Obiekt ten był wzmiankowany w kronice Jana Długosza i według niej ufundowany został przez Piotra Dunina Własta.
   Kościół pierwotny składał się z trzech części: z półkolistej absydy od strony wschodniej, z chóru i nawy głównej. Był on w całości zbudowany z kamieni polnych i granitu, grubo ciosanych w kostki. Do dnia dzisiejszego dobrze zachowane portale boczne pokazują charakter całej budowli. Portale złożone z wielkich, gładko ciosanych granitów i piaskowca zakreślają łuki oparte na impostach. Pierwotny kościół zachował się w niezmienionej postaci do poł. XVII w., później dobudowano zakrystię i wieżę w stylu barokowym. W 1905 roku rozebrano absydę i chór, i dobudowano dwie nawy boczne, a nawę główną przedłużono tak, że profil obecnego kościoła ma kształt krzyża rzymskiego.
W głównym ołtarzu znajduje się obraz z 1605 r. przedstawiający Matkę Bożą z Dzieciątkiem unoszącą się w obłokach, w otoczeniu aniołów. Na ziemi klęczą - z lewej strony św. Wojciech, a z prawej św. Stanisław bp ze Szczepanowa. Tło stanowią po stronie św. Wojciecha - scena męczeństwa, a po stronie św. Stanisława - Piotrowin powstający z grobu. Obraz wykonany przez artystę wrocławskiego Adama Scholza pochodzi z 1805 roku i został namalowany na płótnie. Po stronie epistoły w niszy, w murze oddzielającym chór od nawy głównej mieści się obraz Świętej Rodziny. Do zabytków kościoła należą również chrzcielnica, tabernakulum i ambona.
   Przy bocznym wejściu znajduje się tablica przypominająca ks. biskupa Andrzeja Wronkę (1897-1974), wiceprezesa konspiracyjnego Towarzystwa Tomasza Zana, działacza patriotycznego.


Opiekun nr 17(242)

Czy wiesz, że ...

... w kaliskiej bazylice znajduje się obraz Matki Bożej od ognia.

   Gdy wchodzimy do kaliskiej bazyliki nasze spojrzenie pada na główny ołtarz z monumentalnymi rzeźbami czterech Ewangelistów czuwających wiernie przy zasłoniętym srebrną sukienką obrazie Matki Boskiej z Dzieciątkiem. „Regina Coeli” – „Królowa Niebios”. Ocalona od pożogi Madonna przez wieki broniła kaliszan od ognia. Także dziś z czułością i troską spogląda na swoje dzieci. Matka Boska „ab igne” już pięć wieków króluje z tego miejsca.
   Obraz Najświętszej Maryi Królowej odnalazł i do kościoła wprowadził pradziad Wacława Żernickiego, pan dziedziczny Sobótki. Od początku swojej obecności w bazylice obraz otaczany jest wielką czcią. Namalowany jest temperą na płótnie naklejonym na deskę o wymiarach 115 x 76 cm. Przypisuje się go nieznanej bliżej kaliskiej pracowni malarskiej. Jako obiekt kultu otaczany był swoistą troską – przemywano go, konserwowano, montowano na nim koronki, zakładano sukienki. Ulegał także przemalowaniom, które sprawiły, że ciemnoniebieski pierwotnie płaszcz Madonny ma obecnie kolor zbielonej czerni. W XVI wieku postanowiono dodać świetności gotyckiemu wizerunkowi, pokrywając jego tło złotą farbą, która zniszczyła znaczną część malowidła.
   Na odwrotnej stronie wizerunku widnieją imiona fundatorów, z roku 1424 pan Rafał dziedzic Soboty z żoną Katarzyną i synem Iwonem. Rok 1424 jest prawdopodobnie datą pożaru, z którego obraz wyszedł bez szwanku.
    Z okazji pobytu Ojca Świętego w Kaliszu z bliska mogliśmy ujrzeć oblicze Madonny i małego Jezusa, odsłonięte i pokazane kaliszanom na wystawie skarbów bazyliki w kaliskim muzeum.

Opiekun nr 16(241)

Czy wiesz, że ...

...  Pisarzowicach, we wsi leżącej w gminie Kobyla Góra, powiat ostrzeszowski znajdują się ruiny świątyni.

   Kościół został wzniesiony w latach 1901- 1902 według projektu Arnolda Hartmana. Poświęcono go ku czci zmarłego księcia Wilhelma Birona von Curlad. Wykańczanie wnętrza trwało aż do 1912 roku. Na jego wyposażenie składały się m. in. kazalnica wysadzana szlachetnymi kamieniami czy klęczniki i konfesjonały z drewna dębowego. Obiekt zbudowano w stylu neoromańskim z granitu oraz czerwonego piaskowca. W 1945 roku oddział milicji wysadził drzwi piwniczne w poszukiwaniu niedobitków armii hitlerowskiej, otworzyło to drogę wszelakiego rodzaju złodziejom oraz wandalom, którzy spenetrowani świątynię. Okoliczne parafie przeniosły ławy oraz dzwon do Mąkoszyc, a organy do Mikorzyna, dzięki czemu można oglądać je do dzisiaj. Obecny stan budynku jest fatalny, nie posiada już dachu ani szczytu wieży. Nie jest także w żaden sposób zabezpieczony czy pilnowany, przez co jego stan pogarsza się z roku na rok.
 

Opiekun nr 15(240)

Czy wiesz, że ...

...  w Ołoboku w XIII wieku istniał klasztor cysterek.

   Klasztor w Ołoboku, pod wezwaniem św. Jana Ewangelisty i Najświętszej Maryi Panny, ufundował w 1211 r. książę kaliski Władysław Odonic. 1 listopada 1211 r. książę Odonic wystawił akt fundacyjny, a już 20 października 1213 roku arcybiskup gnieźnieński Henryk Kietlicz konsekrował kościół klasztorny i już w dniu następnym wprowadzono konwent przybyły z Trzebnicy, składający się z dwunastu sióstr i ksieni.
   Przełożona klasztoru ołobockiego, najbogatszego i najwspanialszego w granicach Rzeczypospolitej, nosiła tytuł ksieni. Źródła wymieniają 40 ksieni ołobockich, które sprawowały władzę w klasztorze od r. 1246 do 1837. Były to zawsze Polki, jedynie pierwsze przełożone z początku XIII w. mogły być Niemkami. Zewnętrznymi oznakami godności ksieni były pierścień i pastorał, a od 1740 r. także krzyż noszony na piersiach.
   Klasztor ołobocki był szkołą i zakładem wychowawczym dla dziewcząt, a wychowanie klasztorne uważano w XVI i XVII w. za najlepsze. Dziewczęta uczyły się w Ołoboku języka polskiego, niemieckiego i francuskiego, geografii, historii i arytmetyki. Bardzo ważną dziedziną wychowania była edukacja moralna oparta o zasady religijne. Dbano też o edukację fizyczną: wpajano zasady zdrowego żywienia. Dziewczęta uczyły się gry na instrumentach muzycznych, tańca, szycia, haftowania. Do szkoły klasztornej przyjmowano dziewczęta w wieku 8 - 11 lat, umiejące już czytać i pisać.
   Dobra ziemskie cysterek skonfiskowane zostały już w roku 1796. W 1836 r. rząd pruski postanowił znieść konwent cysterek ołobockich. Ostateczna decyzja o rozwiązaniu klasztoru zapadła w 1837 r. Zakonnicom pozwolono jednak zostać w budynku klasztornym. Przebywały tu do 1864 r., kiedy to zmarła w Ołoboku ostatnia cysterka. W 1882 r. postanowiono sprzedać gmach klasztorny pod warunkiem rozebrania. Z zabudowań klasztornych zachowało się tylko piętrowe skrzydło przylegające od północy do kościoła oraz skarbczyk i kapitularz.

Opiekun nr 14(239)

Czy wiesz, że ...

...  w Chełmcach w kościele pod wezwaniem Narodzenia NMP

(dekanat opatówecki) od wieków czczony jest obraz

Matki Bożej Siewnej pochodzący z 1891 roku.

    Początki słynącego łaskami obrazu Matki Bożej Siewnej w Chełmcach giną w mrokach historii. W maju 1881 spłonął on wraz z drewnianym kościółkiem. Zachował się jednak opis wizytacyjny obrazu z 1730 roku: „W tym ołtarzu na Obrazie Najświętszej Panny Maryi korony dwie, jedna większa, druga mniejsza – srebrne. Tamże sukienka, na niej kwiatków srebrnych złotniczej roboty 46, bardzo małe, srebrne i gwiazdek srebrnych 12, staraniem i zapłatą poprzedniego proboszcza sporządzonych”. W 1891 roku w pracowni artystycznej w Kaliszu został wykonany nowy obraz. Wśród parafian z Chełmc i okolicy cieszy się wielką czcią. Odpusty ku czci Matki Bożej Siewnej mają charakter regionalny. W przeszłości pielgrzymki przychodziły nawet z Giżyc i Kalisza. Parafianie wierzą, że to właśnie za wstawiennictwem ich Pani w czasie wojny została uwolniona grupa młodych mężczyzn z Chełmc aresztowanych przez Niemców, którym groziło rozstrzelanie. Jej także przypisują uratowanie życia matce i dziecku zagrożonych przez komplikacje porodowe w odpust 8 września 1940 roku. Z parafii Chełmce pochodzi bł. Franciszek Stryjasa, męczennik II wojny światowej.

Opiekun nr 13(238)

Czy wiesz, że ...

...  od kilku lat w Wołczynie koło Kluczborka organizowane są Spotkania Młodych, na które przybywa coraz więcej młodych ludzi z całej Polski.

    Lipcowe Spotkanie Młodych. jest wielkim wydarzeniem nie tylko dla mieszkańców gminy ale i przybyłych uczestników. Ta sztandarowa wołczyńska  inicjatywa sprawia, że co roku w lipcu Wołczyn staje się miejscem, do którego ściągają rzesze młodych ludzi z całej Polski pragnących spotkać się z Bogiem, próbujących rozwiązać swoje problemy i inaczej spojrzeć na Kościół.
   Spotkania w Wołczynie organizowane są przez ojców kapucynów z Krakowa. Inicjatorem wołczyńskich spotkań jest ojciec Józef Mozera. Wybrano Wołczyn, ponieważ są tu dwa kapucyńskie kościoły oraz całe rekolekcyjne zaplecze. Spotkanie Młodych trwa kilka dni. Każdego dnia sprawowana jest Eucharystia. Młodzi mogą wysłuchać konferencji, spotkać się w grupach, uczestniczyć w warsztatach prowadzonych przez małżeństwa, nabożeństwach lub koncertach. Każdego roku spotkania goszczą znakomitych gości z różnych dziedzin życia. Tegoroczne XIV już spotkanie, przebiegać będzie pod hasłem: „Kurs na miłość”. Odbędzie się w dniach od 16 do 21 lipca. - W tym roku wypływamy w rejs, którego kurs wyznacza miłość związana z sakramentem małżeństwa. Poprzez kolejne dni w morskich klimatach będziemy zgłębiać temat miłości, poznawać siebie, otwierać się na innych i umacniać swoją więź z Panem Bogiem – mówią organizatorzy.
   W spotkaniach może uczestniczyć każdy (młodzież poniżej 18 roku - z opiekunem). Szczegółowy plan spotkania oraz szersze informacje na ten temat można znaleźć na stronie www.kapucyni.wolczyn.pl

Opiekun nr 12(237)

Czy wiesz, że ...

...  w Muzeum Historii Przemysłu w Opatówku

znajduje się ornat i stuła Ojca św. Jana Pawła II.
 

 Pośród kolekcji w opatówkowskim muzeum znajduje się zbiór szat i paramentów liturgicznych. Kolekcję stanowią przede wszystkim ornaty, kapy, stuły, manipularze itp. Ukorononowaniem kolekcji jest złotolity ornat z papieskim herbem, który przekazał w depozycie dla Muzeum Historii Przemysłu w Opatówku papież Jan Paweł II. Ornat i papieska stuła otwierały wystawę przygotowywaną przez placówkę z okazji 25-lecia pontyfikatu Jana Pawła II. Dzięki nim Muzeum Historii w Opatówku jako nieliczne ma w swych zbiorach szaty papieskie
   Ornat i stuła Jana Pawła II uszyte są z lekkiej, jedwabnej, złotolitej tkaniny. Swą formą nawiązuje do ornatów typu gotyckiego. Wąski pas – kolumna umieszczona zarówno z przodu, jak i z tyłu ornatu wykonana jest z bawełny i zdobi ją haft złotymi i kolorowymi nićmi. Haft przedstawia monogram „IHS”, herb papieski oraz kwiaty lilii. Stułę ozdabiają inicjały w języku łacińskim oraz złote stylizowane liście i kwiaty lilii na białym tle. Eksponaty te uświetniały także inne wystawy.
 

Opiekun nr 11(236)

Czy wiesz, że ...

... ks. Józef Kut, błogosławiony męczennik
II wojny światowej pochodzi z terenu naszej diecezji.

   Ksiądz Józef Kut, syn Józefa i Marianny z domu Piaskowskiej, urodził się 21 stycznia 1905 roku w Sławinie pow. Ostrów Wlkp. Ochrzczony został 22 stycznia 1905 roku w kościele parafialnym w Gostyczynie. W dniu 28 maja1924 roku zdał egzamin dojrzałości w Gimnazjum w Ostrowie Wlkp. i w październiku tegoż roku rozpoczął studia w Seminarium Duchownym w Poznaniu. 16 czerwca 1929 roku przyjął święcenia kapłańskie i z dniem 1 lipca 1929 roku powołany został na stanowisko wikariusza do Chodzieży. Od października 1936 roku był administratorem parafii Gościeszyn nad Obrą, która już w pierwszych dniach wojny została brutalnie napadnięta przez kolonistów niemieckich z pobliskiej Tamowej. 6 października 1941 roku ks. Józef Kut. został aresztowany przez gestapo. 30 października1941 roku wywieziono go do obozu koncentracyjnego w Dachau. W obozie był bity i szykanowany. Żarliwa wiara pozwoliła mu przyjąć wszystkie okropności jako dopust Boży. Cichy, spokojny, pokorny, głęboko pobożny - cieszył się wielkim szacunkiem kolegów. Cechy jego charakteru nie znajdowały jednak zrozumienia u izbowego i kapo, którzy właśnie dlatego bardzo mu dokuczali. Zmarł 18 września 1942 roku. Ciało zostało spalone w miejscowym krematorium.
   W opinii współwięźniów ksiądz Józef Kut zszedł z tego świata jako człowiek święty, wierny swemu powołaniu w stopniu heroicznym, aż do utraty życia.
   13 czerwca 1999 roku podczas Mszy Świętej odprawianej w Warszawie Jan Paweł II dokonał beatyfikacji 108 męczenników, którzy ponieśli śmierć w czasach II wojny światowej, wśród nich księdza Kuta. Obok domu rodzinnego ks. Józefa znajduje się tablica upamietniajaca jego meczeńską śmerć. Ksiądz Józef Kut jest patronem Szkoły Podstawowej w Ołoboku.
Oprac. na podst. książki „Męczennicy za wiarę”

Opiekun nr 10(235)

Czy wiesz, że ...

... w podziemiach bazyliki św. Józefa w Kaliszu znajduje się kaplica Męczeństwa i Wdzięczności; muzeum i archiwum o wielkim znaczeniu historycznym, do której przybywają kapłani, byli więźniowie obozu w Dachau.

 

 Kaplicę wybudowaną w 25. rocznicę cudownego uwolnienia, poświęcił Prymas Polski ks. kardynał Stefan Wyszyński w obecności kardynała Karola Wojtyły. Składa się ona z dwóch części. Pierwszej, w której znajduje się wiele pamiątek obozowych przekazanych przez więźniów..Drugiej, w której ocaleni kapłani gromadzą się na modlitwie i gdzie odprawiane są Msze św. dla pielgrzymów.
   W podziemnej Kaplicy znajduje się także tablica z nazwiskami 1800 zamordowanych kapłanów oraz kleryków diecezjalnych i zakonnych.
  Pierwsza pielgrzymka księży byłych więźniów obozu koncentracyjnego do sanktuarium św. Józefa w kolegiacie kaliskiej odbyła się w dniach 17 –19 kwietnia 1948 roku, została zorganizowana przez ks. bp. Franciszka Korszyńskiego, sufragana włocławskiego (także więźnia Dachau) Od tego czasu cudownie ocaleni od zagłady kapłani co roku przybywają wraz ze swoimi konfratrami z innych hitlerowskich miejsc zagłady do sanktuarium św. Józefa w Kaliszu, aby dziękować Bogu za cud wyzwolenia z obozu. Trwają w wierze, że św. Józef w tych dniach męczeństwa stał się ich szczególnym orędownikiem. Corocznie odnawiają też swoje przyrzeczenie.
 

Opiekun nr 8(233)

Czy wiesz, że ...

... na najwyższym wzniesieniu Wielkopolski, w okolicach Kobylej Góry

stoi Krzyż Jubileuszowy, miejsce wielu pielgrzymek

  Krzyż został wzniesiony 7 maja 1999 roku. Ta data oraz jego wysokość – 20 metrów, odsyłają nas do roku 2000, jako jubileuszu narodzin Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. Ponadto sama Wielkopolska, nad którą góruje 20 metrowy krzyż - stała się terenem, na którym Mieszko I dokonał chrztu Polski.
   16 maja 1999 roku odbyło się pierwsze nabożeństwo przy Krzyżu, a rok później odbyło się pierwsze Diecezjalne Spotkanie Młodzieży oraz poświęcenie Krzyża Milenijnego, którego dokonał ks. bp Stanisław Napierała, ordynariusz diecezji kaliskiej. Dekret Biskupa Ordynariusza z 14 kwietnia 2000 roku nadał Górze Krzyża rangę miejsca uzyskiwania Odpustu Jubileuszowego. Temat pielgrzymek na Górę Krzyża Jubileuszowego obejmuje w zasadzie dwa główne terminy roku: Niedzielę Palmową i Niedzielę Podwyższenia Krzyża. Ponadto odbywają się pielgrzymki biegowe, rowerowe Drogi krzyżowe oraz spotkania modlitewne pod Krzyżem Jubileuszowym. Jednak rangę cykliczności i największą frekwencją cieszą się wcześniej wspomniane dwie niedziele w ciągu roku. Oprócz Spotkań Młodzieży Diecezji Kaliskiej z Księdzem Biskupem, stanowiących wyraz jedności z młodymi uczestniczącymi w Światowych Dniach Młodzieży, Góra Krzyża Jubileuszowego. Stala się miejscem wielu innych pielgrzymek.
   8 kwietnia 2005 roku pielgrzymi przybyli na Górę Krzyża, by w szczególny sposób uczestniczyć w pogrzebie Jana Pawła II. Wówczas także ogłoszono projekt ufundowania Dzwonu Jana Pawła II, który został 2 września 2005 roku zawieszony przy Krzyżu Jubileuszowym. Jego pierwsze uderzenie nastąpiło o godzinie 21:37, czyli w godzinie śmierci papieża Jana Pawła II.
   W tym roku już po raz VIII obędzie się Ogólnodiecezjalna Pielgrzymka Młodzieży na Górę Krzyża Jubileuszowego.

Opiekun nr 6(231)

Czy wiesz, że ...

... w jedenastu kościołach naszej diecezji istnieją kaplice wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu. Zostały one ustanowione jako wotum roku jubileuszowego.

  Adoracja wieczysta to nieprzerwanie trwająca cześć wystawionego Najświętszego Sakramentu, oddawana przez jednostki lub wspólnoty religijne i parafialne. Ta forma adoracji Najświętszego Sakramentu narodziła się w katedrze mediolańskiej na początku XVI wieku, a w Polsce wieczyste adoracje pojawiły się w końcu XVIII wieku. Oprócz wieczystej adoracji organizowanej w całej diecezji i angażującej wszystkie kościoły i kaplice parafialne istnieją także kościoły, w których wyznaczono specjalne kaplice, w których Najświętszy Sakrament wystawiony jest stale.
  Również w naszej diecezji istnieją kościoły posiadające kaplice wieczystej adoracji. Poza tym dekretem księdza biskupa Stanisława Napierały, z dniem 1 stycznia 2001 roku została wprowadzona w naszej diecezji wieczysta adoracja Najświętszego Sakramentu, polegająca na tym, że w cyklu rocznym w każdym kościele parafialnym, filialnym lub wyznaczonej kaplicy zakonnej odbywać się będzie adoracja wystawionego Najświętszego Sakramentu.
   Obecnie kaplice wieczystej adoracji znajdują się w Jarocinie- kościół pw. św. Marcina, w Kaliszu - bazylika św. Józefa- kościół pw. Miłosierdzia Bożego- kościół pw. św. Stanisława, w Krotoszynie - kościół pw. św. Jana Chrzciciela, w Liskowie - kościół pw. Wszystkich Świętych, w Ostrowie Wielkopolskim - kościół pw. św. Antoniego Padewskiego, w Ostrzeszowie - kościół pw. NMP Wniebowziętej, w Pleszewie - kościół pw. Ścięcia św. Jana Chrzciciela, w Twardogórze - kościół pw. Wniebowstąpienia Pańskiego i w Wieruszowie - kościół pw. św. Stanisława.


Opiekun nr 5(230)

Czy wiesz, że ...

... w Kaliszu w latach 1593 - 1621 istniało Seminarium Duchowne.

Było to seminarium archidiecezji gnieźnieńskiej. Było jednym z pierwszych seminariów diecezjalnych założonych na ziemiach polskich, prowadzonych przez jezuitów.


   Seminarium powstało dzięki usilnym, kilkunastoletnim staraniom ówczesnego prymasa Stanisława Karnkowskiego; założone zostało w 1593 r. w Kaliszu. Stało się to na mocy postanowienia synodu archidiecezjalnego, który odbył się 29 marca 1593 r. w Łowiczu. W jego aktach znajdujemy zapiski, że na miejsce seminarium wybrano Kalisz, bo są tu studia humanistyczne (w kolegium jezuitów przybyłych do Kalisza w 1583 r.) i alumni mogą ćwiczyć się w ceremoniach w kościele jezuitów...
   Mieściło się ono w kompleksie zabudowań jezuickich, zajmowanych obecnie przez Urząd Wojewódzki i Urząd Rejonowy.
   Najwyższym przełożonym kaliskiego seminarium był arcybiskup gnieźnieński. Funkcję bezpośredniego kierownika pełnił natomiast rektor kolegium, obierany przez władze Towarzystwa Jezusowego. Organizatorem kaliskiego seminarium był Jan Wąchalski, wcześniejszy prefekt seminarium poznańskiego.
   Studia przebiegały według planu zwanego Ratio studiorum. Obejmował on tzw. humaniora, składające się z 5 klas: infima, gramatyka, syntaksa, poetyka i retoryka. Obok języka łacińskiego i greckiego, lektury starożytnych klasyków i różnorodnych ćwiczeń na humaniorach zapoznawano się także z Katechizmem oraz rachunkami. Dalsze studia obejmowały trzyletnią filozofię (od 1598 r.) i czteroletnią teologię (głównie dogmatyczną). Nauka w seminarium trwała jednak 7 lat, bowiem w klasie najniższej i najwyższej uczono się przez dwa lata.
   Seminarium archidiecezji gnieźnieńskiej działało w Kaliszu do 20 czerwca 1621 r., kiedy to prymas Wawrzyniec Gembicki, pod naciskiem kapituły, przeniósł je do swej arcybiskupiej stolicy. W ciągu prawie 28 lat działalności tego seminarium naukę pobierało w nim wielu alumnów, spośród których 55 ukończyło je, a 9 pozostałych przeniesiono do Gniezna.


Opiekun nr 4(229)

Czy wiesz, że ...

... ks. arcybiskup prof. dr hab. Kazimierz Majdański,
emerytowany ordynariusz diecezji szczecińsko-kamieńskiej

urodził się na terenie naszej diecezji...
 

 Ks. arcybiskup Kazimierz Majdański urodził się 1 marca 1916 roku w Małgowie, parafia Lisków, dekanat koźminkowski. Przyszedł na świat jako trzynaste dziecko Józefa i Rozalii Majdańskich.
   W 1934 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. W czasie studiów seminaryjnych był uczniem przyszłego kardynała Stefana Wyszyńskiego. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez Gestapo 7 listopada 1939 roku. Był kolejno więziony w więzieniu włocławskim, w Lądzie nad Wartą, a następnie w obozach koncentracyjnych Sachsenhausen i Dachau, gdzie został poddany zbrodniczym doświadczeniom pseudomedycznym (1942-43). Święcenia kapłańskie otrzymał w Paryżu 29 lipca 1945 roku.
   W latach 1946-1949 odbywał studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu we Fryburgu Szwajcarskim, uwieńczone w 1949 r. doktoratem z teologii moralnej.
   Po powrocie do kraju w latach 1949-1950 był wikariuszem parafii katedralnej we Włocławku. Był redaktorem naczelnym „Ateneum Kapłańskiego”. Zorganizował w Polsce Komisję Episkopatu ds. Dialogu z Niewierzącymi, był też jej przewodniczącym, a także wiceprzewodniczącym Komisji „Iustitia et PAX” oraz Komisji ds. Duszpasterstwa Rodzin. W latach 1979-1992 był ordynariuszem diecezji szczecińsko-kamieńskiej. W 1980 r. został powołany przez papieża Jana Pawła II na wiceprzewodniczącego i sekretarza Watykańskiego Komitetu ds. Rodziny. Kierował przygotowaniami Synodu Biskupów o rodzinie 1980 roku.
   W 1986 roku założył Instytutu Świecki Życia Konsekrowanego Świętej Rodziny w Łomiankach, którego misją jest praca na rzecz odrodzenia współczesnej rodziny. W 1992 r.oku Ojciec Święty Jan Paweł II podniósł ks. biskupa K. Majdańskiego do godności arcybiskupiej. W dniu 3 października 1992 roku w uznaniu wybitnych zasług dla Uniwersytetu Szczecińskiego i dla ziemi szczecińskiej, a także za całokształt działalności naukowo-badawczej, dydaktycznej i edytorskiej, uniwersytet ten nadał Księdzu Arcybiskupowi doktorat honoris causa. Za wielki wkład w dzieło pojednania polsko-niemieckiego w 1991 otrzymał najwyższe odznaczenie niemieckie przyznawane za granicą: Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą (Das grosse Verdienstkreuz mit Stern des Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland).


Opiekun nr 3(228)

Czy wiesz, że ...

... ksiądz biskup Antoni Andrzejewicz, sufragan gnieźnieński z XIX wieku urodził się na terenie naszej diecezji
 

Ksiądz biskup urodził się 21 maja w Kotowiecku pod Pleszewem. Pierwsze nauki pobierał w Jedlcu i Gołuchowie, po czym ukończył Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Teologię studiował w seminarium Duchownym w Poznaniu i w Gnieźnie, przyjmuje święcenia 8 lipca 1860 roku.Następnie był wikariuszem w Trzemesznie (do 1865r.) i w parafii św. Wawrzyńca w Gnieźnie (1865-67), gdzie wyróżniał się jako kaznodzieja. W latach 1867 - 75 był subregensem i profesorem seminarium gnieźnieńskiego. W okresie kulturkampfu brał czynny udział w życiu polskim, zwłaszcza w ruchu wyborczym. Jako członek Komitetu Wyborczego powiatu gnieźnieńskiego zabierał głos na wiecach, głównie w Gnieźnie. Prowadził w Gnieźnie bibliotekę Towarzystwa Czytelni Ludowych. Należał do Towarzystwa Piusa, wspierającego księży pozbawionych posad. W 1886r. mianowany został kanonikiem gnieźnieńskim i regensem otwartego na nowo seminarium. 23 sierpnia1890r. otrzymał nominację na biskupa sufragana gnieźnieńskiego. Przez długie lata był członkiem Towarzystwa Pomocy Naukowej. Udzielał wsparcia kształcącej się młodzieży. Założył w Gnieźnie i uposażył Dom Sierot, powołał też Bractwo Matek Chrześcijańskich. W 1897 roku ufundował w Żninie dom parafialny. Zmarł nagle w czasie wizytacji 15 września 1907 roku.
Oprac. Arleta Wencwel na podst. H. Szatkowski, Słownik Biograficzny Wielkopolski Południowo Wschodniej Ziemi Kaliskiej, KTNP 1998)


Opiekun nr 2(227)

Czy wiesz, że ...

...kościół filialny pw. św. Marka pod Sycowem nazywany jest sycowską Częstochową


   Drewniany kościół filialny pw. św. Marka we wsi Święty Marek pod Sycowem wzniesiony został w roku 1622 na łagodnym wzgórzu pośród starego, malowniczego cmentarza. Niegdyś wzgórze znane było jako miejsce kultu św. Marka, do którego pielgrzymowali wierni z całego pogranicza śląsko-wielkopolskiego. Wielowiekowa tradycja pieszych pielgrzymek, uroczystych odpustów i procesji sprawiła, że Święty Marek nazywany jest sycowską Częstochową.
   Pierwsza źródłowa wiadomość o uroczystościach odpustowych pochodzi z roku 1626. Źródła z początków XX w. podają, że podczas procesji pątnicy śpiewali równocześnie i zgodnie w dwóch językach pieśń „Ciebie Boże wysławiamy”, ci, którzy szli z przodu – po niemiecku, a ci, którzy szli z tyłu – po polsku. Drogę z Sycowa do Świętego Marka wyznaczają kamienne stacje Drogi krzyżowej, ufundowane przez sycowian w latach 1923-1924. We wsi stoją dwie drewniane studzienki pątnicze – św. Marka i św. Jana, wyrzeźbione w latach 2003-2004 przez oleśnickiego artystę rzeźbiarza Zbigniewa Podurgiela.
   Legenda mówi, że kościół w Świętym Marku miał na początku stanąć w zupełnie innym miejscu. Zebrano niezbędne kamienie i ociosane bale, aby czym prędzej przystąpić do budowy, lecz gdy umówieni pracownicy przyszli do pracy ze zdziwieniem zaważyli, że drewno zniknęło. Jakaś niewidoczna ręka przeniosła materiały w inne miejsce. Kolejnego dnia sytuacja się powtórzyła. Budowniczowie dostrzegli w tym próbę sił nadprzyrodzonych wyznaczenia nowego miejsca budowy. Posłuchali więc tego znaku i zbudowali kościół w tym samym miejscu, w którym szczęśliwie przetrwał do naszych czasów.


Opiekun nr 1(226)


Kalejdoskop

- Rok 2007

- Rok 2006

- Rok 2005

Copyright 2005 JoWaL